توسط مدیر
یک مستربچ ویژه XPS یک گلوله افزودنی غلیظ - ترکیبی از رنگدانهها، بازدارندههای شعله، عوامل هستهزا یا سایر ترکیبات کاربردی در یک رزین حامل - که در حین پردازش به پلی استایرن اکسترود شده دوز میشود تا رنگ فوم، عملکرد آتش یا ساختار سلولی را بدون نیاز به کار مستقیم با افزودنیهای پودر خام تغییر دهد. انتخاب نامناسب نوع مستربچ، رزین حامل یا میزان دوز، یکی از رایجترین علل ناهماهنگی ساختار سلولی و نقصهای سطحی در تولید برد XPS است. در قالب گیری تزریقی یا اکستروژن پلاستیک جامد، مستربچ در درجه اول بر رنگ و برخی خواص مکانیکی تأثیر می گذارد. با این حال، در تولید XPS، فرآیند اکستروژن شامل یک عامل دمنده است که مذاب پلی استایرن را به یک ساختار فوم سلول بسته منبسط میکند - و هر افزودنی وارد شده از طریق مستربچ مستقیماً با فرآیند کفسازی در تعامل است. یک مستربچ با پراکندگی ضعیف یا یک رزین حامل ناسازگار میتواند شکلگیری محل هستهزایی را مختل کند و منجر به اندازههای سلولی ناهموار، سلولهای بزرگتر از هدف، یا تغییرات چگالی موضعی در سراسر تخته شود. به همین دلیل است که مستربچ های مخصوص XPS متفاوت از مستربچ های پلاستیکی همه منظوره فرموله می شوند - رزین حامل باید در دماهای سازگار با مشخصات اکستروژن XPS ذوب و پراکنده شود و اندازه ذرات افزودنی باید به اندازه کافی خوب باشد تا در توزیع یکنواخت ماده دمنده در سراسر مذاب اختلال ایجاد نکند. مستربچ های XPS به طور کلی بر اساس عملکرد اصلی که به فوم برد اضافه می کنند طبقه بندی می شوند و یک خط تولید واحد ممکن است بسته به مشخصات محصول هدف، چندین نوع مستربچ را به طور همزمان دوز کند. محدوده دوز بالا نقطه شروع عمومی است - نرخ واقعی به شدت به غلظت ماده فعال مستربچ خاص، چگالی برد هدف و سرعت خط بستگی دارد و معمولاً از طریق آزمایشها قبل از تولید کامل تنظیم میشود. مستربچ های بازدارنده شعله برای XPS معمولاً حاوی ترکیبات برومه شده مانند جایگزین های HBCD یا بازدارنده های شعله پلیمری هستند که در پلی استایرن یا رزین حامل سازگار پراکنده شده اند. از آنجایی که افزودنیهای بازدارنده شعله اغلب در درصد بارگذاری بالاتری نسبت به مستربچهای رنگی یا هستهزا استفاده میشوند، تأثیر قابلتوجهی بر ویسکوزیته مذاب و در نتیجه بر تشکیل سلول دارند. هنگام معرفی یا تغییر یک مستربچ بازدارنده شعله، چندین اثر عملی ارزش نظارت دارند: رزین حامل - پلیمر پایه ای که افزودنی های فعال از قبل در طول تولید مستربچ در آن پراکنده می شوند - باید با پلی استایرن همه منظوره (GPPS) یا پلی استایرن با ضربه بالا (HIPS) مورد استفاده در تولید XPS سازگار باشد. رزین حامل نامتناسب، حتی رزینی که از نظر شیمیایی مشابه باشد، میتواند ریز دامنههایی را در داخل مذاب ایجاد کند که کاملاً با هم ترکیب نمیشوند و به صورت رگهها، لکهها یا تغییرات چگالی موضعی در تخته تمامشده نشان داده میشوند. اندازه و شکل گلوله همچنین بر نحوه پراکندگی یکنواخت مستربچ تأثیر میگذارد، بهویژه زمانی که تجهیزات دوز متکی به فیدرهای وزنی یا حجمی هستند که برای یک محدوده اندازه گلوله خاص کالیبره شدهاند. گلوله های مستربچ که به طور قابل توجهی کوچکتر یا بزرگتر از گلوله های رزین پایه هستند، می توانند در طول زمان منجر به نسبت تغذیه ناسازگار شوند، به خصوص که قیف های فیدر کم می شوند و تفکیک گلوله بر اساس اندازه مشخص تر می شود. قبل از متعهد شدن به یک تامین کننده مستربچ جدید یا فرمولاسیون برای تولید مداوم، اجرای یک دسته آزمایشی و ارزیابی برد به دست آمده از نظر قوام رنگ، ساختار سلولی تحت بزرگنمایی، و تغییرات چگالی در عرض برد قابل اعتمادترین راه برای تأیید سازگاری است - فقط با تکیه بر برگه داده فنی مستربچ بدون اینکه معمولاً در شرایط بین خط تولید، اثرات سه گانه ظاهر شود. چرا فرم مستربچ در XPS بیشتر از پلاستیک جامد اهمیت دارد؟
انواع متداول مستربچ ویژه XPS و عملکرد آنها
نوع مستربچ عملکرد اولیه محدوده دوز معمولی مستربچ رنگی رنگ تخته ثابت (معمولاً خاکستری، آبی، صورتی) را ارائه می دهد. 0.5-2٪ وزنی مستربچ مقاوم در برابر شعله عملکرد آتش را برای برآوردن B1/B2 یا طبقه بندی های مشابه بهبود می بخشد ۲ تا ۶ درصد وزنی مستربچ عامل هسته زا اندازه و یکنواختی سلول های فوم را کنترل و اصلاح می کند 0.2-1٪ وزنی یکti-aging / UV stabilizer masterbatch تخریب ناشی از قرار گرفتن در معرض طولانی مدت UV یا حرارتی را کاهش می دهد 0.5-1.5٪ وزنی چگونه مستربچ بازدارنده شعله بر ساختار سلول و خواص مکانیکی تأثیر می گذارد
سازگاری و کیفیت پراکندگی رزین حامل